Witaj.
Jesteś tutaj, bo być może zeskanowałaś/zeskanowałeś kod QR jednego z produktów:
33 Wejścia do Siebie, 33 Rzeczy, które mówią, 33 Emocje albo 33 Wiersze (Tom I–III).
Przybywasz z innego miejsca? Witam Cię z otwartymi drzwiami do Przestrzeni Otoya.
Poniżej znajdziesz jeden z Puk, Puków. To nietypowe i krótkie dialogi lub monologi, które najlepiej jest czytać powoli i z dużą uważnością. Cała kolekcja jest bezpłatna. Czytaj według kolejności lub losowo wybierz numer Puk, Puk.
Jeśli czujesz, że ten impuls poruszył coś w Tobie, to pod każdym Puk, Puk znajdziesz także jedną z 33 Emocji, również dostępną bezpłatnie. To kolejny krok i zarazem głębsze spojrzenie w to, co mogło w Tobie zapukać. Otworzysz?
Jeśli będziesz chciała/chciał wejść jeszcze dalej, to drzwi do Przestrzeni Otoya są tuż obok.
Puk, Puk 30 ::: Wejście 30
Szeroko otwarte
Nie trzeba pukać?
Nie trzeba czekać?
Nie.
Mam dość pukania.
Dziś mam szeroko otwarte…
Pytanie pogłębiające:
Co się w Tobie zmienia, gdy zamiast czekać na pukanie, sam otwierasz szeroko?
Czy potrafisz pozwolić sobie, żeby coś weszło lub ktoś wszedł bez uprzedzenia?
Rozwinięcie:
Bywa, że pukanie staje się męczące.
Każde „„”wejdź” i każde „poczekaj chwilę” brzmi jak powtarzanie tego samego rytuału.
W końcu przychodzi dzień, kiedy chcesz z tym skończyć.
Otwierasz drzwi na oścież i rezygnujesz z kontroli.
Niech wejdzie to, co ma wejść.
Niech przyjdzie Teraz.
Tego dnia wreszcie wybierasz wolność zamiast ciągłej kontroli najczęściej wynikającej ze strachu.
Emocja 30
30. Wreszcie mnie dostrzegasz
Za piękny poranek i oczy z uśmiechem,
Za bliskość i czułość z głębokim oddechem.
Za każde starania i Czas poświęcony,
Za liczne spojrzenia i puls przyśpieszony.
Za Słowa pretensji, niejedno zdziwienie,
Za trudne refleksje i smutne milczenie.
Za Chwile nijakie i te najważniejsze,
Za ból w doświadczeniu i złamane Serce.
Wreszcie mnie dostrzegasz i jestem ogromna,
A Życie beze mnie, to męka potworna,
Pójdźmy razem dalej, w każdej minucie,
Jestem bardzo wdzięczna – za Twoje uczucie.
Sprawdź jaka to Emocja
Kliknij: ********
Podpis: Wdzięczność
Bez znieczulenia
Tyle razy chciałeś cudów, a cud właśnie na Ciebie patrzy w lustrze.
Pytania
- Czy potrafię czuć Wdzięczność, nawet jeśli nie rozumiem tego co się stało?
- Czy w ogóle potrafię się wzruszyć?
- Czy ktokolwiek powiedział do mnie: “jesteś ważna” lub “jesteś ważny”?
- Co we mnie drży, kiedy ktoś mówi: “jesteś ważna” lub “jesteś ważny”?
- Czy wiem, że dostrzeganie też jest formą Miłości?
Poruszenia
Słowo: Zapisz jedno zdanie zaczynające się od “Jestem wdzięczna/wdzięczny…”.
Ciało: Połóż obie dłonie na Sercu i poczuj ciepło.
Zmysły: Uśmiechnij się, nawet lekko.
Obraz: Spójrz na coś, co lubisz, i podziwiaj.
Głos: Powiedz: “Widzę dobro”.
Analiza
Zwrotka 1
„Za piękny poranek i oczy z uśmiechem,
Za bliskość i czułość z głębokim oddechem.
Za każde starania i Czas poświęcony,
Za liczne spojrzenia i puls przyśpieszony.”
Mówiąca Emocja dziękuje za to, co zwykle jest pomijane, czyli poranki, czułość, starania, spojrzenia i ten stan, kiedy serce przyspiesza. W tle czuć ulgę, że to w ogóle się wydarzyło i że było prawdziwe.
Zwrotka 2
„Za Słowa pretensji, niejedno zdziwienie,
Za trudne refleksje i smutne milczenie.
Za Chwile nijakie i te najważniejsze,
Za ból w doświadczeniu i złamane Serce.”
Tu Wdzięczność obejmuje również pretensje, zdziwienia, milczenie, nijakość, ból i złamane Serce. To ważny przekaz ponieważ Miłość zawiera także rzeczy trudne, które zostawiają ślad. Mówiąca Emocja nie wybiera tylko wygodnych momentów, tylko pokazuje, aby przyjmować całość doświadczenia.
Zwrotka 3
„Wreszcie mnie dostrzegasz i jestem ogromna,
A Życie beze mnie, to męka potworna,
Pójdźmy razem dalej, w każdej minucie,
Jestem bardzo wdzięczna – za Twoje uczucie.”
W tej zwrotce Miłość mówi wprost o swojej wartości. Była niedostrzegana, a teraz zostaje zauważona i rośnie, jakby dopiero uznanie nadawało jej pełen rozmiar. Zdanie o „męce” bez niej jest dość mocne i nieco nawet groźne, ponieważ pokazuje pewnego rodzaju zależność. Wydaje się, że jest to celowa zmyłka czytającej/czytającego ten wiersz. Zakończenie to prośba o wspólną drogę i wdzięczność za uczucie, które wreszcie dostało miejsce.