Witaj.
Jesteś tutaj, bo być może zeskanowałaś/zeskanowałeś kod QR jednego z produktów:
33 Wejścia do Siebie, 33 Rzeczy, które mówią, 33 Emocje albo 33 Wiersze (Tom I–III).
Przybywasz z innego miejsca? Witam Cię z otwartymi drzwiami do Przestrzeni Otoya.
Poniżej znajdziesz jeden z Puk, Puków. To nietypowe i krótkie dialogi lub monologi, które najlepiej jest czytać powoli i z dużą uważnością. Cała kolekcja jest bezpłatna. Czytaj według kolejności lub losowo wybierz numer Puk, Puk.
Jeśli czujesz, że ten impuls poruszył coś w Tobie, to pod każdym Puk, Puk znajdziesz także jedną z 33 Emocji, również dostępną bezpłatnie. To kolejny krok i zarazem głębsze spojrzenie w to, co mogło w Tobie zapukać. Otworzysz?
Jeśli będziesz chciała/chciał wejść jeszcze dalej, to drzwi do Przestrzeni Otoya są tuż obok.
Puk, Puk 32 ::: Wejście 32
Dobrze, że dziś nie
Puk, puk.
Lista zadań na jutro.
Puk, puk.
Lista zadań z wczoraj!
Puk, puk.
Za miesiąc wyjazd.
Puk, puk.
Za pół roku święta.
Dobrze, że dziś nikt w drzwi nie puka…
Pytanie pogłębiające:
Czy potrafisz zauważyć, że najtrudniejsze pukanie często przychodzi z Twojej własnej głowy?
Co się zmienia, gdy na chwilę milkną wszystkie listy zadań i terminy?
Rozwinięcie:
Zadań zawsze będzie więcej.
Wczoraj, jutro, za miesiąc, za pół roku.
One pukają głośniej niż ludzie.
Jednak czasem trafia się dzień bez pukania.
Dzień, w którym nikt niczego nie chce i nic nie przypomina o obowiązkach.
Taki dzień nie rozwiąże problemów, ale daje oddech.
Czasem to właśnie on przypomina, że Życie nie kończy się na głodnym Ciebie grafiku.
Emocja 32
32. Ta Chwila
Zjawiam się nagle i szybko witam,
dotykam sekund i zaraz znikam.
Wstrzymuję oddech, za gardło chwytam,
Już znasz odpowiedź, choć ja nie pytam.
Zderzasz się ze mną, nie wiedząc o tym,
“aha” przeżywasz, w olśnieniu złotym.
I nie wiesz nawet, jak to się stało,
choć czujesz w sobie – od dawna drgało.
Nie znasz momentu, kiedy przybędę,
Twoją uwagę szybko zdobędę.
Otworzysz oczy, Serce i Duszę,
Dotknę Cię wewnątrz i z głębi poruszę.
Zjawiam się nagle, bez uprzedzenia,
zwykle to Chwile – przebłysk wiedzenia.
Ta oczywistość to zaskoczenie,
Jak mam na imię?
…”aha!!!” – Poruszenie.
Sprawdź jaka to Emocja, choć już pewnie to wiesz
Kliknij: ********
Podpis: Poruszenie
Bez znieczulenia
To kopnięcie od środka. Dusza mówi: “wstań, bo tracisz Życie.”
Pytania
- Czy pamiętasz, kiedy coś w Tobie nagle zadrżało?
- Co w Tobie się budzi, gdy wszystko staje się jasne?
- Czy poruszenie to wiedza, czy przypomnienie?
- Kiedy ostatni raz poczułaś Zachwyt bez powodu?
- Czy umiesz zatrzymać się w Chwili, która Cię dotyka?
Poruszenia
Słowo: Zapisz jedno zdanie zaczynające się od “Czuję…”.
Ciało: Zrób półkrok naprzód, jakbyś chciała/chciał wejść w coś nowego.
Zmysły: Wsłuchaj się w swoje ciało i zauważ, gdzie właśnie coś drgnęło.
Obraz: Zamknij oczy i pozwól, by pojawił się pierwszy obraz, który przyjdzie.
Głos: Powiedz: “To właśnie Teraz”.
Analiza
Zwrotka 1
„Zjawiam się nagle i szybko witam,
dotykam sekund i zaraz znikam.
Wstrzymuję oddech, za gardło chwytam,
Już znasz odpowiedź, choć ja nie pytam.”
Chwila pojawia się bez zapowiedzi i trwa krótko, a mimo to, potrafi złapać człowieka za gardło. Ten „ścisk” oznacza nagłą intensywność, jakby ciało pierwsze rozpoznało prawdę. Pada też ważna myśl o tym, że odpowiedź już jest w środku, zanim padnie pytanie.
Zwrotka 2
„Zderzasz się ze mną, nie wiedząc o tym,
“aha” przeżywasz, w olśnieniu złotym.
I nie wiesz nawet, jak to się stało,
choć czujesz w sobie – od dawna drgało.”
To opis zderzenia z własnym olśnieniem. Człowiek nawet nie planuje żadnej zmiany, a nagle przychodzi „aha”, które rozświetla temat. Zaskoczenie wynika z tego, że w środku od dawna znajdowała się odpowiedź, tylko jeszcze nie miała odpowiedniego momentu, żeby się ujawnić.
Zwrotka 3
„Nie znasz momentu, kiedy przybędę,
Twoją uwagę szybko zdobędę.
Otworzysz oczy, Serce i Duszę,
Dotknę Cię wewnątrz i z głębi poruszę.”
Ta zwrotka podkreśla nieprzewidywalność. Nie da się umówić na taki moment ani go wymusić, bo on sam „zdobywa uwagę”. Efekt jest prosty – otwierają się oczy i wnętrze, a człowiek czuje poruszenie, jakby coś w nim się samo przestawiło.
Zwrotka 4
„Zjawiam się nagle, bez uprzedzenia,
zwykle to Chwile – przebłysk wiedzenia.
Ta oczywistość to zaskoczenie,
Jak mam na imię?
…”aha!!!” – Poruszenie.”
Finał nazywa rzecz po imieniu. Chwile „aha” są przebłyskami „wiedzenia”, które wydają się oczywiste dopiero po fakcie. Zaskakują, ponieważ ujawniają coś, co było proste, ale zasłonięte.