Witaj.
Jesteś tutaj, bo być może zeskanowałaś/zeskanowałeś kod QR jednego z produktów:
33 Wejścia do Siebie, 33 Rzeczy, które mówią, 33 Emocje albo 33 Wiersze (Tom I–III).
Przybywasz z innego miejsca? Witam Cię z otwartymi drzwiami do Przestrzeni Otoya.
Poniżej znajdziesz jeden z Puk, Puków. To nietypowe i krótkie dialogi lub monologi, które najlepiej jest czytać powoli i z dużą uważnością. Cała kolekcja jest bezpłatna. Czytaj według kolejności lub losowo wybierz numer Puk, Puk.
Jeśli czujesz, że ten impuls poruszył coś w Tobie, to pod każdym Puk, Puk znajdziesz także jedną z 33 Emocji, również dostępną bezpłatnie. To kolejny krok i zarazem głębsze spojrzenie w to, co mogło w Tobie zapukać. Otworzysz?
Jeśli będziesz chciała/chciał wejść jeszcze dalej, to drzwi do Przestrzeni Otoya są tuż obok.
Puk, Puk 6 ::: Wejście 6
Zawieszenie
Puk, puk.
Otwarte.
Czemu nikt nie wchodzi?
…
Podchodzę do drzwi.
Pusto.
Ale czuję, że stoi obok mnie.
…
Usiadłem zdekoncentrowany.
Co robiłem przed tym pukaniem?
Nie wiem.
…
Cisza.
Pytania pogłębiające:
Czy czekasz na coś lub na kogoś?
Jak zachowujesz się, gdy to, czego się spodziewasz, nie przychodzi?
Czym wypełniasz (błędnie rozumianą) pustkę?
Rozwinięcie:
Zdarza się, że choć wydaje nam się, że jesteśmy gotowi, to jednak to, co zapraszamy do życia, nie przychodzi. Takie oczekiwanie potrafi przenieść myśli w nieznane wcześniej rejony i zaczynasz się gubić. Nie pamiętasz, co było przed chwilą, a czas mija inaczej niż zwykle.
W takiej chwili dobrze jest usiąść, pooddychać i zauważyć, gdzie w ciele powstało napięcie lub irytacja spowodowana niespełnionym oczekiwaniem, które tak dobitnie do Ciebie pukało.
Emocja 6
6. Narada trudów
Lęk przestraszył się Obawy,
Stres rozgrzebał drobne sprawy,
W głowie Przeciąg z Problemami,
Życie niby z Wyzwaniami.
Ból zwinięty w kącie siedział,
marudzeniem odpowiedział,
bo ze zdrowiem miał kłopoty,
i za dużo do roboty.
Weszłam wtedy bez pytania,
gdy spytałam o wyzwania,
Ból nie podszedł w swojej sprawie,
a ja sobą go nie zbawię.
Posłuchajcie wszystkie Trudy,
wiem, że macie swoje brudy,
widzę Was – jesteście ważni,
niech więc Ból nas już nie drażni.
Sprawdź jaka to Emocja
Kliknij: ********
Podpis: Ulga
Bez znieczulenia
“Ulgą” przykrywasz fakt, że wreszcie zrzuciłaś/zrzuciłeś z barków cudze oczekiwania.
Pytania
- Czy wiem, że czasem wystarczy zobaczyć Ból, żeby przestał boleć?
- Co we mnie potrzebuje zostać wysłuchane bez naprawiania?
- Czy potrafię być z Bólem, nie próbując go uciszyć?
- Czy umiem odpoczywać wraz z tym, co wciąż boli?
- Czy dam radę przytulić to, co męczyło mnie najdłużej?
Poruszenia
Słowo: Wypisz trzy rzeczy, których dziś nie naprawisz.
Ciało: Rozluźnij ramiona, jakbyś zrzucał ciężar.
Zmysły: Połóż dłoń na klatce piersiowej i poczuj ciepło.
Obraz: Zrób gest zdmuchiwania kurzu z dłoni.
Głos: Westchnij głęboko. Bez słów i z pełną zgodą.
Krótka interpretacja
Zwrotka 1
„Lęk przestraszył się Obawy,
Stres rozgrzebał drobne sprawy,
W głowie Przeciąg z Problemami,
Życie niby z Wyzwaniami.”
To opis głowy, w której wszystko naraz robi się ważne i groźne. Lęk nakręca obawę, stres rozdmuchuje drobiazgi, a w środku robi się przeciąg, czyli chaos i brak oparcia. Życie wygląda jak ciąg wyzwań, przypominając bardziej stan alarmowy niż realne działanie.
Zwrotka 2
„Ból zwinięty w kącie siedział,
marudzeniem odpowiedział,
bo ze zdrowiem miał kłopoty,
i za dużo do roboty.”
To pokazuje, że w tym zamieszaniu jest coś cięższego niż Myśli. Ból siedzi w kącie jako osobna postać i zamiast pomóc zaczyna marudzić. Organizm i psychika, są przeciążone, co w konsekwencji prowadzi do utraty zdrowia.
Zwrotka 3
„Weszłam wtedy bez pytania,
gdy spytałam o wyzwania,
Ból nie podszedł w swojej sprawie,
a ja sobą go nie zbawię.”
To moment wejścia w siebie bez ceremonii. Mówiąca Emocja próbuje rozmawiać o wyzwaniach, lecz ból nie współpracuje i nawet nie da się z nim „porozmawiać”. Obecności i dobrej woli nie da się zamienić w cudze uzdrowienie.
Zwrotka 4
„Posłuchajcie wszystkie Trudy,
wiem, że macie swoje brudy,
widzę Was – jesteście ważni,
niech więc Ból nas już nie drażni.”
To próba narady i uporządkowania. Trudy są nazwane ważnymi, czyli nie są traktowane jako trud, tylko jako sygnał, że coś wymaga uwagi. Pojawia się też decyzja, żeby Ból nie rządził wszystkim. Nie chodzi o pomijanie czy wyparcie trudów, tylko o to, żeby przestały one drażnić i sterować całym życiem.