Witaj.
Jesteś tutaj, bo być może zeskanowałaś/zeskanowałeś kod QR jednego z produktów:
33 Wejścia do Siebie, 33 Rzeczy, które mówią, 33 Emocje albo 33 Wiersze (Tom I–III).
Przybywasz z innego miejsca? Witam Cię z otwartymi drzwiami do Przestrzeni Otoya.
Poniżej znajdziesz jeden z Puk, Puków. To nietypowe i krótkie dialogi lub monologi, które najlepiej jest czytać powoli i z dużą uważnością. Cała kolekcja jest bezpłatna. Czytaj według kolejności lub losowo wybierz numer Puk, Puk.
Jeśli czujesz, że ten impuls poruszył coś w Tobie, to pod każdym Puk, Puk znajdziesz także jedną z 33 Emocji, również dostępną bezpłatnie. To kolejny krok i zarazem głębsze spojrzenie w to, co mogło w Tobie zapukać. Otworzysz?
Jeśli będziesz chciała/chciał wejść jeszcze dalej, to drzwi do Przestrzeni Otoya są tuż obok.
Puk, Puk 8 ::: Wejście 8
Żart
Puk, puk.
Zamknięte.
Jak to?
Nie tym razem.
To był tylko żart. Masz cukier? Otwórz!
Nie słodzę…
Pytania pogłębiające:
Czy umiesz powiedzieć stanowczo „nie”?
Masz dziś odwagę zadbać o siebie i swoje granice?
Rozwinięcie:
Ktoś najpierw przekracza (Twoje) granice, a potem wraca z mało istotnymi sprawami, jakby wystarczyło jedynie rzucić „to był żart”, zamiast osiąść we własnej refleksji.
Przychodzi po cukier, nie zdając sobie sprawy, że najpierw wypadałoby przeprosić za swój błąd.
A Ty mówisz krótko: „Nie słodzę”.
Granica w tym Puk, Puk jest świadomą decyzją i postawieniem granic. „Zamknięte. Nie tym razem.” to koniec gry, w której czyjś brak wrażliwości ma być Twoim obowiązkiem do akceptacji.
Warto również dodać, że każde zdarzenie to cenna lekcja…bo być może zamykanie nie stanowi stanowczego „nie”, a ucieczkę od określania swoich granic.
Emocja 8
8. Śnieżką w Serce
Już w piaskownicy w oczy sypali,
jak się bawiłam, grabki zabrali.
A na rowerze, gdy jeździć chciałam,
w tym co go zabrał się zakochałam.
Zima ze śniegiem, pełno bałwanów,
wtedy nie miałam zbyt wielu fanów,
dostałam śnieżką prosto w Marzenia,
rzucili drugą, bym się zamknęła.
Pracy oddałam się z poświęceniem,
wiele lat stało się wypaleniem,
gdy odchodziłam ze stanowiska,
liczyłam na to, że ktoś mnie uściska.
Teraz samotnie ze zmarszczką siedzę,
podsumowuję życiową wiedzę,
chciałam przez innych, czuć się kochana,
dziś kocham siebie – taka odmiana.
Sprawdź jaka to Emocja
Kliknij: ********
Podpis: Poczucie odrzucenia
Bez znieczulenia
Błagasz o Miłość, której sama/sam sobie nigdy nie dałaś/nie dałeś.
Pytania
- Czy pamiętam, kiedy pierwszy raz poczułam/poczułem, że nie warto próbować?
- Czy warto czekać, aż ktoś mnie zobaczy?
- Czy Miłość innych ma udowadniać mi moją wartość?
- Co się we mnie zamknęło, gdy…?
- Czy wiem, że czasem wystarczy spojrzeć na siebie jak na dziecko…i ukochać bezgraniczną Miłością?
Poruszenia
Słowo: Napisz jedno zdanie zaczynające się od “Widzę Cię w sobie…”.
Ciało: Przytul siebie obiema rękami.
Zmysły: Połóż na skórze coś miękkiego i poczuj to.
Obraz: Spójrz na swoje odbicie, jakbyś widziała/widział dziecko.
Głos: Powiedz szeptem: “Jestem z Tobą”.
Krótka interpretacja
Zwrotka 1
„Już w piaskownicy w oczy sypali,
jak się bawiłam, grabki zabrali.
A na rowerze, gdy jeździć chciałam,
w tym co go zabrał się zakochałam.”
Ktoś przeszkadza, zabiera, upokarza i wchodzi w przestrzeń zabawy bez szacunku. Pojawia się też ważny mechanizm. Kiedy ktoś coś odbiera, rodzi się przywiązanie do sprawcy, jakby Serce próbowało odzyskać wartość przez to, kto ją odebrał.
Zwrotka 2
„Zima ze śniegiem, pełno bałwanów,
wtedy nie miałam zbyt wielu fanów,
dostałam śnieżką prosto w Marzenia,
rzucili drugą, bym się zamknęła.”
Śnieżka w marzenia oznacza trafienie w coś delikatnego, w nadzieję i w poczucie, że wolno chcieć. Druga śnieżka pokazuje intencję. Chodzi o to, żeby się zamknąć i przestać być sobą, bo wtedy jest „spokój” dla innych. Całości towarzyszy doświadczenie poczucia odrzucenia.
Zwrotka 3
„Pracy oddałam się z poświęceniem,
wiele lat stało się wypaleniem,
gdy odchodziłam ze stanowiska,
liczyłam na to, że ktoś mnie uściska.”
Ucieczka w pracę jest tutaj sposobem na zasłużenie na … (wstaw to co poczujesz). Poświęcenie zamienia się w wypalenie, czyli na długie lata płacenia sobą. Moment odejścia obnaża brak nagrody emocjonalnej. Emocja (Osoba, Ty) liczyła na gest bliskości, a dostała pustkę.
Zwrotka 4
„Teraz samotnie ze zmarszczką siedzę,
podsumowuję życiową wiedzę,
chciałam przez innych, czuć się kochana,
dziś kocham siebie – taka odmiana.”
Dochodzi do bilansu życia z pozycji samotności, czasu i ciała. Najważniejsze zdanie jest proste. Pragnienie miłości przez innych nie dało spełnienia, więc następuje zwrot do siebie. Następuje dojrzała zmiana. Miłość do siebie pojawia się jako coś, co wreszcie nie zależy od cudzej zgody.