Witaj.
Jesteś tutaj, bo być może zeskanowałaś/zeskanowałeś kod QR jednego z produktów:
33 Wejścia do Siebie, 33 Rzeczy, które mówią, 33 Emocje albo 33 Wiersze (Tom I–III).
Przybywasz z innego miejsca? Witam Cię z otwartymi drzwiami do Przestrzeni Otoya.
Poniżej znajdziesz jeden z Puk, Puków. To nietypowe i krótkie dialogi lub monologi, które najlepiej jest czytać powoli i z dużą uważnością. Cała kolekcja jest bezpłatna. Czytaj według kolejności lub losowo wybierz numer Puk, Puk.
Jeśli czujesz, że ten impuls poruszył coś w Tobie, to pod każdym Puk, Puk znajdziesz także jedną z 33 Emocji, również dostępną bezpłatnie. To kolejny krok i zarazem głębsze spojrzenie w to, co mogło w Tobie zapukać. Otworzysz?
Jeśli będziesz chciała/chciał wejść jeszcze dalej, to drzwi do Przestrzeni Otoya są tuż obok.
Kiedy czekanie zaczyna zabierać życie
Przez jakiś czas czekanie może wyglądać jak nadzieja. Później niestety jednak coraz bardziej przypomina ono życie w zawieszeniu.
Puk, Puk 14 ::: Wejście 14
Jeszcze chwilę
… …
18:10
… …
18:37
… …
23:43
Gaszę świece.
Nie przyszła.
Spać idę.
Pytanie pogłębiające:
Czy nadal czekasz na coś konkretnego, czy podtrzymujesz światło, bo obawiasz się rozczarowań?
Na co tak naprawdę czekasz, gdy godziny, dni, miesiąca, a czasem nawet lata mijają, a to na co czekasz nie przychodzi?
Rozwinięcie:
Można czekać na osobę, wiadomość, znak, lepszy moment, odwagę lub na to, że coś się wreszcie ułoży.
Na początku świeca (nadzieja) daje ciepło i sens. Mówisz sobie, że jeszcze chwilę poczekasz. Potem dni lub co gorsza lata mijają. Ciało jest zmęczone, a Ty nadal siedzisz w gotowości.
Gaszenie świec bywa trudniejsze niż samo czekanie, bo gdy je zdmuchniesz, uznasz tym samym, że nie przyszło to, na co tak długo czekałaś/czekałeś. Często wtedy okazuje się, że dopiero kiedy odpuścisz oczekiwania, to to na co czekałaś/czekałeś, przychodzi.
Ten Puk, Puk jest o chwili, w której uruchamiasz swoją gotowość do zaakceptowania „przegranej” dla Twojego ego i co ciekawe, jest to często moment uwolnienia samej/samego siebie z więzienia oczekiwań. Wystarczy jedynie zdać sobie sprawę z tego, że oczekiwania tworzą nacisk, a ten rodzaj cierpienia kochają rozczarowania.
Emocja 14
Pikselowe Serce
Czas mnie zapamiętał, gdy szczęśliwa byłam,
w ciemnych zakamarkach, wspomnień szept ukryłam.
Dotyk, zapach, młodość, randki, księżyc, kwiaty,
Jeden z nich mnie kochał, drugi był bogaty.
Album mnie zasypał, daty skompresował,
dzieci mają dzieci, wnuk gdzieś mi się schował.
Kiedy byłam młoda, też w ukryciu żyłam,
i tak jak ten album, swe Emocje skryłam.
Życie w światłowodzie, brzdęk – powiadomienia,
kiedyś stał pod oknem, dziś wysyła mema.
Wszystko przyspieszyło, a przy tej prędkości,
Serce pikselowe – nie ma już jakości.
Naszła mnie refleksja – czasy się zmieniają,
Dusze przecież nadal w ludziach tych mieszkają.
Zrobię więc ciasteczka i opowiem bajkę,
siądę w swym fotelu i zapalę fajkę.
Sprawdź jaka to Emocja
Kliknij: ********
Podpis: Tęsknota
Krótka interpretacja wiersza „Pikselowe Serce”
Zwrotka 1
„Czas mnie zapamiętał, gdy szczęśliwa byłam,
w ciemnych zakamarkach, wspomnień szept ukryłam.
Dotyk, zapach, młodość, randki, księżyc, kwiaty,
Jeden z nich mnie kochał, drugi był bogaty.”
Czas zatrzymuje w pamięci momenty szczęścia, a reszta chowa się w ciemniejszych miejscach, gdzie wspomnienia mówią szeptem. Pojawiają się konkretne obrazy młodości, zmysły i romantyczne symbole. Dwóch mężczyzn prezentuje wybór między miłością a bezpieczeństwem, albo między sercem a statusem, który kusi.
Zwrotka 2
„Album mnie zasypał, daty skompresował,
dzieci mają dzieci, wnuk gdzieś mi się schował.
Kiedy byłam młoda, też w ukryciu żyłam,
i tak jak ten album, swe Emocje skryłam.”
Album działa jak skrót całego życia. Daty się zgniatają, lata lecą, a rodzina rośnie w tempie, którego człowiek nie nadąża przeżyć. W tle wraca stary nawyk ukrywania siebie. Skoro kiedyś bohaterka wiersza żyła w ukryciu, to Emocje też trzymała schowane, tak jak zdjęcia zamknięte w albumie.
Zwrotka 3
„Życie w światłowodzie, brzdęk – powiadomienia,
kiedyś stał pod oknem, dziś wysyła mema.
Wszystko przyspieszyło, a przy tej prędkości,
Serce pikselowe – nie ma już jakości.”
Świat stał się cyfrowy i szybki. Powiadomienia zastępują rozmowę, a gesty bliskości zamieniają się w sygnały, które nic nie ważą. Kiedyś ktoś stał pod oknem, dziś wysyła mema, co całkowicie zmienia okazywanie miłości i formę kontaktu. „Pikselowe serce” oznacza, że Emocje są jak obraz w słabej rozdzielczości – coś widać, ale brakuje głębi i jakości.
Zwrotka 4
„Naszła mnie refleksja – czasy się zmieniają,
Dusze przecież nadal w ludziach tych mieszkają.
Zrobię więc ciasteczka i opowiem bajkę,
siądę w swym fotelu i zapalę fajkę.”
Refleksja przynosi prostą zgodę na zmianę świata, bez udawania, że jest lepiej. Pada też ważne przypomnienie o tym, że nawet jeśli komunikacja się skurczyła do wielkości ekranów, to nadal możemy dbać o ludzki, a nie cyfrowy kontakt. Ciasteczka, bajka, fotel i fajka to wybór wolniejszego rytmu i ciepła, które da się dać innym w namacalnej rzeczywistości, a nie przez piksele.