Witaj.
Jesteś tutaj, bo być może zeskanowałaś/zeskanowałeś kod QR jednego z produktów:
33 Wejścia do Siebie, 33 Rzeczy, które mówią, 33 Emocje albo 33 Wiersze (Tom I–III).
Przybywasz z innego miejsca? Witam Cię z otwartymi drzwiami do Przestrzeni Otoya.
Poniżej znajdziesz jeden z Puk, Puków. To nietypowe i krótkie dialogi lub monologi, które najlepiej jest czytać powoli i z dużą uważnością. Cała kolekcja jest bezpłatna. Czytaj według kolejności lub losowo wybierz numer Puk, Puk.
Jeśli czujesz, że ten impuls poruszył coś w Tobie, to pod każdym Puk, Puk znajdziesz także jedną z 33 Emocji, również dostępną bezpłatnie. To kolejny krok i zarazem głębsze spojrzenie w to, co mogło w Tobie zapukać. Otworzysz?
Jeśli będziesz chciała/chciał wejść jeszcze dalej, to drzwi do Przestrzeni Otoya są tuż obok.
Jak przestać się tłumaczyć
Najczęściej tłumaczymy się, gdy zamiast zwykłej obecności znowu trzeba odpowiadać, wyjaśniać i bronić prawa do bycia sobą.
Puk, Puk 2
Proszę… bez pytań
Puk, puk.
Proszę wejść.
A czemu drzwi skrzypią?
I czemu trzeba pukać?
Co to za zapach?
Dlaczego tak jasno?
Zamknąć?
Pana godność?
Nie mam…
Pytania pogłębiające:
Kiedy w Tobie pojawia się „proszę… bez pytań”?
W jakich sytuacjach czujesz, że musisz się tłumaczyć, żeby mieć prawo być sobą?
Co w Tobie zaciska się jako pierwsze: gardło, klatka, brzuch, dłonie?
Rozwinięcie:
Niektóre spotkania z innymi (lub z samą/samym sobą) mogą być jak przesłuchanie. Ledwo stoisz, a już lecą pytania o powód, sens, intencję czy ton głosu.
Wtedy w ciele odczuwalny jest ścisk. Czuć dyskomfort w gardle, a dłonie zaczynają się pocić i napinać.
Ten Puk, Puk pokazuje moment, kiedy masz dość. Kiedy Twoja godność potrzebuje ciszy i granicy.
„Proszę… bez pytań” bywa najuczciwszym zdaniem. Wejdź i poznajmy się ale nie na ocenę. Inaczej mnie nie poznasz.
Emocja 2
Ścisk w gardle
Nie mam siły już tłumaczyć,
a mam dość udowadniania.
Czy tak trudno jest zobaczyć,
wszystkie moje te starania?
Znowu gadasz? Zacznij słuchać!
Z uważnością i pokorą.
Zamiast braków we mnie szukać,
Zajmij Serce czystą głową.
Pięści w ścisku, brak powietrza,
czerwień grzeje mnie od środka.
Nagle mi ochota przeszła,
I nie będę teraz słodka.
Czemu niby mam być inna?
Jestem sobą – akceptujesz?
W takich Chwilach jestem silna,
I to Ty się denerwujesz!
Sprawdź jaka to Emocja
Kliknij: ********
Podpis: Frustracja
Krótka interpretacja wiersza „Ścisk w gardle”
Zwrotka 1 – zmęczenie ciągłym tłumaczeniem się
„Nie mam siły już tłumaczyć,
a mam dość udowadniania.
Czy tak trudno jest zobaczyć,
wszystkie moje te starania?„
To zmęczenie byciem stale „na przesłuchaniu”, czyli m.in. zmęczenie tłumaczeniem się, udowadnianiem, uzasadnianiem własnej wartości. Emocja czuje, że jej wysiłek jest niewidoczny, a druga strona patrzy tak, jakby tych starań nie było.
Zwrotka 2 – potrzeba wysłuchania zamiast oceniania
„Znowu gadasz? Zacznij słuchać!
Z uważnością i pokorą.
Zamiast braków we mnie szukać,
Zajmij Serce czystą głową.”
To żądanie zmiany zasad rozmowy na: koniec gadania >> początek słuchania. Pod spodem jest prosta potrzeba prowadząca do nieoceniania przez braki i nie szukania winy. Emocja jasno wyraża, aby spróbować ją zrozumieć spokojnie i uczciwie. „Zajmij Serce czystą głową” oznacza: podejdź do Emocji bez ataku i bez wyższości.
Zwrotka 3 – napięte ciało i bunt
„Pięści w ścisku, brak powietrza,
czerwień grzeje mnie od środka.
Nagle mi ochota przeszła,
I nie będę teraz słodka.”
To moment, w którym Emocje przejmują Ciało. Tworzy się napięcie, brak tchu, gorąco, złość. „Nie będę teraz słodka” to odmowa udawania miłej, gdy w środku jest ścisk i bunt. Emocja przestaje wygładzać siebie dla czyjegoś komfortu.
Zwrotka 4
„Czemu niby mam być inna?
Jestem sobą – akceptujesz?
W takich Chwilach jestem silna,
I to Ty się denerwujesz!”
To postawienie granicy, które ma wyrazić, że Emocja nie będzie dopasowywać siebie do tego, żeby było wygodnie. „Jestem sobą – akceptujesz?” to test prawdziwej akceptacji i pytanie zarazem o to, czy kochasz mnie także wtedy, gdy jestem ostra, mocna, niegrzeczna i prawdziwa. Ostatnie zdanie odwraca role. Emocja trzyma pion, a druga strona (tak, mówiąc bezpośrednio – bywa, że to Ty) nie radzi sobie z tą siłą.