Witaj.
Jesteś tutaj, bo być może zeskanowałaś/zeskanowałeś kod QR jednego z produktów:
33 Wejścia do Siebie, 33 Rzeczy, które mówią, 33 Emocje albo 33 Wiersze (Tom I–III).
Przybywasz z innego miejsca? Witam Cię z otwartymi drzwiami do Przestrzeni Otoya.
Poniżej znajdziesz jeden z Puk, Puków. To nietypowe i krótkie dialogi lub monologi, które najlepiej jest czytać powoli i z dużą uważnością. Cała kolekcja jest bezpłatna. Czytaj według kolejności lub losowo wybierz numer Puk, Puk.
Jeśli czujesz, że ten impuls poruszył coś w Tobie, to pod każdym Puk, Puk znajdziesz także jedną z 33 Emocji, również dostępną bezpłatnie. To kolejny krok i zarazem głębsze spojrzenie w to, co mogło w Tobie zapukać. Otworzysz?
Jeśli będziesz chciała/chciał wejść jeszcze dalej, to drzwi do Przestrzeni Otoya są tuż obok.
Puk, Puk 21 ::: Wejście 21
Między wczoraj a jutro
Puk, puk.
Znam to pukanie!
Puk, puk!
Za rok też tak będzie?!
Puk, puk
Nie mam teraz czasu!
Pytanie pogłębiające:
Czy ciągle odkładasz to, co puka dziś, myśląc, że jutro będzie lepszy moment?
Co naprawdę tracisz, kiedy zatrzymujesz się tylko w Przeszłości albo w Przyszłości?
Rozwinięcie:
Pukanie powtarza się tak samo. Wczoraj, dziś, jutro.
Zawsze znajdzie się powód, by je przesunąć: „nie teraz”, „za chwilę”, „kiedyś”.
A przecież to, co naprawdę chce wejść, stoi przy drzwiach już dziś (Teraz).
Może jutro będzie podobne.
Może za rok nic się nie zmieni, ale teraz wciąż masz wybór. Czy usłyszysz to pukanie, czy znowu uciekniesz w Czas, którego jeszcze nie ma?
Emocja 21
21. To wszystko?
Ten tekst nie jest dźwięczny i nie ma rymów,
więc jeśli masz w sobie oczekiwania,
tekst się urywa…
… i nic z tym nie zrobisz,
no dobrze…dołożę…rozczarowania.
Sprawdź jaka to Emocja
Kliknij: ********
Podpis: Rozczarowanie
Bez znieczulenia
Rozczarowanie nie przyszło by Cię zniszczyć, tylko po to by obnażyć to, w co ślepo wierzyłaś/wierzyłeś.
Pytania
- Czy wciąż czekam, aż ktoś lub coś mnie zachwyci?
- Czy potrafię pożegnać Oczekiwania z Wdzięcznością?
- Czy potrafię zobaczyć piękno w tym, co nie spełniło obietnicy?
- Może to nie Świat mnie zawiódł, tylko moje wyobrażenie o nim?
- Czy umiem rozpoznać granicę między Marzeniem a Oczekiwaniem?
Poruszenia
Słowo: Napisz jedno zdanie zaczynające się od “Wystarczy…”.
Ciało: Westchnij i pozwól ciału się zapaść.
Zmysły: Posmakuj wody bez dodatków.
Obraz: Popatrz na pustą przestrzeń, nie próbując jej zapełnić.
Głos: Powiedz z Ulgą: “No właśnie”.
Analiza
„Ten tekst nie jest dźwięczny i nie ma rymów,
więc jeśli masz w sobie oczekiwania,
tekst się urywa…
… i nic z tym nie zrobisz,
no dobrze…dołożę…rozczarowania.”
W tym wierszu rozczarowanie mówi wprost i bez uprzejmości.
Najpierw uprzedza, że nie dostaniesz tego, czego zwykle się spodziewasz po wierszu. Brzmi to jak: „jeśli przyszedłeś po ładny efekt, to źle trafiłeś”. Potem robi najprostszy ruch… ucina w pół zdania. Zostawia przerwę i poczucie braku, którego nie da się natychmiast naprawić.
„Nic z tym nie zrobisz” jest sednem. To moment, kiedy człowiek musi przyjąć, że nie ma wpływu. Na przykład czyjeś zachowanie, finał rozmowy lub na to, że coś nie wyszło. Ostatnia linijka jest złośliwa, ale prawdziwa. Skoro i tak boli, to rozczarowanie dorzuca jeszcze jeden ciężar, jakby mówiło: „proszę, masz dokładnie to uczucie, od którego próbujesz uciec”.