Witaj.
Jesteś tutaj, bo być może zeskanowałaś/zeskanowałeś kod QR jednego z produktów:
33 Wejścia do Siebie, 33 Rzeczy, które mówią, 33 Emocje albo 33 Wiersze (Tom I–III).
Przybywasz z innego miejsca? Witam Cię z otwartymi drzwiami do Przestrzeni Otoya.
Poniżej znajdziesz jeden z Puk, Puków. To nietypowe i krótkie dialogi lub monologi, które najlepiej jest czytać powoli i z dużą uważnością. Cała kolekcja jest bezpłatna. Czytaj według kolejności lub losowo wybierz numer Puk, Puk.
Jeśli czujesz, że ten impuls poruszył coś w Tobie, to pod każdym Puk, Puk znajdziesz także jedną z 33 Emocji, również dostępną bezpłatnie. To kolejny krok i zarazem głębsze spojrzenie w to, co mogło w Tobie zapukać. Otworzysz?
Jeśli będziesz chciała/chciał wejść jeszcze dalej, to drzwi do Przestrzeni Otoya są tuż obok.
Puk, Puk 28 ::: Wejście 28
Zmieniłem się
Puk, puk.
Dzień dobry. Rutynowa kontrola.
O! Jaka zmiana!
Proszę jechać dalej.
Pytanie pogłębiające:
Po czym poznajesz, że Twoja zmiana jest prawdziwa, a nie tylko chwilowa?
Rozwinięcie:
Łatwo jest dokonać zmiany na zewnątrz (na pokaz). Da się nauczyć nowych słów, zmienić zachowanie, wyglądać pewniej i budować u innych fałszywe wyobrażenie na swój temat. Przez chwilę to działa i nawet Ty możesz w to uwierzyć.
Prawdziwa zmiana siedzi głębiej. Widać ją w tym, co robisz, gdy nikt nie patrzy lub po dłuższym czasie Twojego postępowania. Sprawdź jak wygląda Twoja zmiana. Zauważ czy wracasz do starych odruchów, kiedy robi się trudniej.
W tym Puk, Puk ktoś widzi zmianę i po prostu puszcza Cię dalej. To działa tylko wtedy, gdy nie ma już w Tobie tego samego punktu zaczepienia, czyli gdy stara wersja nie wychodzi pierwsza. Niczego wtedy nie musisz się bronić ani nic udowadniać.
Czasem dopiero w takich chwilach czujesz, że naprawdę jesteś gdzie indziej…często sama/sam, bo „zmieniłaś się / zmieniłeś się”. I dobrze.
Emocja 28
28. Za późno
O! Zając!
Za późno…
Patrz! Motyl!
Odleciał…
Ładnie?
Nie spojrzał…
Czy mogę?
Nie słuchał…
Gdzie Tata?
W pracy.
Gdzie Tata?
Nie wiem.
Sprawdź jaka to Emocja
Kliknij: ********
Podpis: Zaskoczenie
Krótka interpretacja wiersza „Za późno”
Zwrotka 1
„O! Zając!
Za późno…
Patrz! Motyl!
Odleciał…”
Ta zwrotka pokazuje moment, w którym coś pięknego pojawia się na sekundę i natychmiast znika. Zając jest zauważony jednak za późno. Motyl też, ale już odleciał. W tle jest żal, że życie ucieka, a człowiek łapie ledwo ogon tego co piękne.
Zwrotka 2
„Ładnie?
Nie spojrzał…
Czy mogę?
Nie słuchał…”
Chodzi tutaj o brak uwagi i odpowiedzi. Pytania są proste, dziecięce, a reakcja świata jest chłodna. Nie spojrzał i nie słuchał może wywołać ciarki na ciele już od samego czytania. Zostaje poczucie niewidzialności i to, że próby kontaktu odbijają się jak od ściany.
Zwrotka 3
„Gdzie Tata?
W pracy.
Gdzie Tata?
Nie wiem.”
Ostatnia zwrotka uderza najmocniej, bo jest o nieobecności ojca. Najpierw pada konkret: tata w pracy. Potem pojawia się pęknięcie: „nie wiem”. Jest tutaj bardzo odczuwalny brak pewności i oparcia. „Za późno” z początku wiersza zmienia znaczenie. Przestaje być o zającu i motylu, a zaczyna być o relacji, która miała się wydarzyć, ale przepadła i czeka w nieznanym miejscu.