Witaj.
Jesteś tutaj, bo być może zeskanowałaś/zeskanowałeś kod QR jednego z produktów:
33 Wejścia do Siebie, 33 Rzeczy, które mówią, 33 Emocje albo 33 Wiersze (Tom I–III).
Przybywasz z innego miejsca? Witam Cię z otwartymi drzwiami do Przestrzeni Otoya.
Poniżej znajdziesz jeden z Puk, Puków. To nietypowe i krótkie dialogi lub monologi, które najlepiej jest czytać powoli i z dużą uważnością. Cała kolekcja jest bezpłatna. Czytaj według kolejności lub losowo wybierz numer Puk, Puk.
Jeśli czujesz, że ten impuls poruszył coś w Tobie, to pod każdym Puk, Puk znajdziesz także jedną z 33 Emocji, również dostępną bezpłatnie. To kolejny krok i zarazem głębsze spojrzenie w to, co mogło w Tobie zapukać. Otworzysz?
Jeśli będziesz chciała/chciał wejść jeszcze dalej, to drzwi do Przestrzeni Otoya są tuż obok.
Puk, Puk 28 ::: Wejście 28
Zmieniłem się
Puk, puk.
Dzień dobry. Rutynowa kontrola.
O! Jaka zmiana!
Proszę jechać dalej.
Pytanie pogłębiające:
Czy ta zmiana jest w Tobie, czy tylko „na” Tobie?
Rozwinięcie:
Stoisz przygotowana/przygotowany na sprawdzanie, pytania i podejrzenia.
Czekasz, że znowu coś znajdą… , a zamiast tego słyszysz tylko: „O, jaka zmiana. Proszę jechać dalej”.
Dociera wtedy do Ciebie, że nie jesteś już w tym samym miejscu.
Emocja 28
28. Za późno
O! Zając!
Za późno…
Patrz! Motyl!
Odleciał…
Ładnie?
Nie spojrzał…
Czy mogę?
Nie słuchał…
Gdzie Tata?
W pracy.
Gdzie Tata?
Nie wiem.
Sprawdź jaka to Emocja
Kliknij: ********
Podpis: Zaskoczenie
Bez znieczulenia
Myślisz, że masz czas, dopóki nie zobaczysz, jak właśnie odleciał motyl Twojego Życia.
Pytania
- Czy potrafię zaakceptować, że coś mnie minęło przez moją obojętność lub brak uważności?
- Czy umiem wybaczyć sobie, że nie zdążyłam/nie zdążyłem?
- Czy spóźnione Słowo nadal ma sens, jeśli było prawdziwe?
- Czy mogłam/mogłem inaczej i czy na pewno chcę się tym obciążać?
- Czy nadal patrzę oczami “tamtego” dziecka?
Poruszenia
Słowo: Zapisz jedno zdanie zaczynające się od “Nie wiedziałam/wiedziałem, że…”.
Ciało: Zrób gest zatrzymania – dłoń w powietrzu, jakbyś mówiła/mówił “stop”.
Zmysły: Spójrz przez Chwilę na swoje dłonie.
Obraz: Przyjrzyj się czemuś, co zazwyczaj mijasz bez uwagi.
Głos: Powiedz: “Teraz widzę”.
Analiza
Zwrotka 1
„O! Zając!
Za późno…
Patrz! Motyl!
Odleciał…”
Ta zwrotka pokazuje moment, w którym coś pięknego pojawia się na sekundę i natychmiast znika. Zając jest zauważony jednak za późno. Motyl też, ale już odleciał. W tle jest żal, że życie ucieka, a człowiek łapie ledwo ogon tego co piękne.
Zwrotka 2
„Ładnie?
Nie spojrzał…
Czy mogę?
Nie słuchał…”
Chodzi tutaj o brak uwagi i odpowiedzi. Pytania są proste, dziecięce, a reakcja świata jest chłodna. Nie spojrzał i nie słuchał może wywołać ciarki na ciele już od samego czytania. Zostaje poczucie niewidzialności i to, że próby kontaktu odbijają się jak od ściany.
Zwrotka 3
„Gdzie Tata?
W pracy.
Gdzie Tata?
Nie wiem.”
Ostatnia zwrotka uderza najmocniej, bo jest o nieobecności ojca. Najpierw pada konkret: tata w pracy. Potem pojawia się pęknięcie: „nie wiem”. Jest tutaj bardzo odczuwalny brak pewności i oparcia. „Za późno” z początku wiersza zmienia znaczenie. Przestaje być o zającu i motylu, a zaczyna być o relacji, która miała się wydarzyć, ale przepadła i czeka w nieznanym miejscu.